مسئولیت تحریریه این مقاله بر عهده Wuhan Ooi Photoelectric Technology Co., Ltd. است. نوشته و بازبینی‌شده توسط تیم تحریریه Ooitech. برای اطلاع از نحوه نگارش ما، محل استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و چگونگی درخواست اصلاح، سیاست تحریریه ما را ببینید.
خزش در جعبه اتصال: چرا 1500 V طراحی را تغییر داد
فهرست مطالب
پاسخ سریع: فاصله خزشی کوتاه‌ترین مسیر در امتداد سطح یک عایق بین دو رسانا است. فاصله هوایی کوتاه‌ترین مسیر از میان هوا است. آنها به دلایل متفاوتی شکست می‌خورند، بنابراین نقشه‌ای که یکی را برآورده می‌کند می‌تواند در دیگری شکست بخورد، و در یک ماژول 1500 V مسیر سطحی همان چیزی است که دردسر ایجاد می‌کند. در داخل یک جعبه اتصال، این عدد از برگه داده برداشته نمی‌شود: از ولتاژ کاری، درجه آلودگی و شاخص ردیابی مواد خوانده می‌شود، سپس برای عایق تقویت‌شده دو برابر می‌گردد. در رده 1600 V، یک جعبه با ماده گروه I در درجه آلودگی 2 به 8 mm برای عایق پایه و 16 mm برای عایق تقویت‌شده نیاز دارد. به گروه III در درجه آلودگی 3 بروید و همان الزام به 25 mm و 50 mm تبدیل می‌شود. یک جعبه به اندازه کف دست نمی‌تواند 50 mm را پیدا کند، به همین دلیل پاتینگ و انتخاب مواد تصمیم‌های ساختاری هستند، نه مراحل تکمیلی.
هر جعبه اتصال با یک گزارش آزمون نوع ارسال می‌شود، و آن گزارش شامل یک برگه اندازه‌گیری با دو ستون است که قابل تعویض به نظر می‌رسند. آنها قابل تعویض نیستند، و خواندن آنها به‌عنوان یکی، روشی است که یک طراحی 1000 V برچسب جدید می‌گیرد.
دو عددی که در برابر شکست‌های متفاوتی محافظت می‌کنند
فاصله هوایی همان شکاف هوا است. وجود دارد تا از فلش‌اور جلوگیری کند: یک موج صاعقه، یک گذرای کلیدزنی یا یک خطای سیستم، ولتاژ سریع و بالا را روی شکاف قرار می‌دهد، هوا یونیزه می‌شود و یک قوس آن را پل می‌زند. بنابراین فاصله هوایی به ولتاژ تحمل ضربه و به ارتفاع بستگی دارد، چون هوای رقیق‌تر زودتر شکست می‌خورد. به این بستگی ندارد که پلاستیک از چه ساخته شده است.
خزش همان مسیر سطحی است. وجود دارد تا از ردیابی جلوگیری کند: گردوغبار، نمک و رطوبت متراکم یک لایه رسانای ضعیف روی سطح تشکیل می‌دهند، تخلیه‌های کوچک در امتداد آن جریان می‌یابند، پلیمر در یک خط باریک کربنیزه می‌شود، و آن خط به یک مسیر رسانا تبدیل می‌شود که از بین نمی‌رود. عامل تعیین‌کننده در اینجا ولتاژ کاری بلندمدت و میزان آلودگی سطح است، به‌علاوه مقاومت مواد در برابر ردیابی.
پیامد عملی یک قاعده است که بیانش آسان و فراموش کردنش آسان‌تر است: برای همان جفت رسانا، خزش هرگز کوچک‌تر از فاصله هوایی نیست. مسیر سطحی دور هر چیزی که شکاف هوا از آن عبور می‌کند می‌چرخد. اگر نقشه شما خزش کمتر از فاصله هوایی را نشان می‌دهد، یکی از آنها را اشتباه اندازه‌گیری می‌کنید، که بیشتر اوقات با میانبر زدن از روی یک شیار است که استاندارد می‌گوید باید پل شود.
سه متغیر، یک جدول
IEC 62790 جعبه‌های اتصال برای ماژول‌های فتوولتائیک تا 1500 V DC را پوشش می‌دهد که به‌عنوان کلاس II طراحی شده‌اند، یعنی با عایق دوگانه یا تقویت‌شده. خود اعداد از استاندارد پایه هماهنگی عایقی، IEC 60664-1، می‌آیند و با سه ورودی از یک جدول خوانده می‌شوند.
- ولتاژ کاری. ولتاژ بلندمدت بین دو رسانا، که به‌عنوان مقدار DC در نظر گرفته می‌شود. ولتاژ بالاتر تخلیه سطحی را آسان‌تر پایدار نگه می‌دارد، بنابراین فاصله مورد نیاز رشد می‌کند. رفتن از یک سیستم 1000 V به 1500 V یک گام به سطر جدیدی در آن جدول است، نه یک افزایش کوچک درون یک سطر.
- درجه آلودگی. ریزمحیط سطح. درجه 1 یعنی بدون آلودگی یا فقط آلودگی خشک و نارسانا. درجه 2 یعنی آلودگی معمولاً نارسانا با رسانایی موقت گاه‌به‌گاه ناشی از میعان. درجه 3 یعنی آلودگی رسانا، یا آلودگی خشکی که هنگام میعان رسانا می‌شود. یک سطح بیرونی در معرض، درجه 3 است؛ یک فضای داخلی به‌خوبی آب‌بندی‌شده اغلب درجه 2 ارزیابی می‌شود.
- گروه مواد. شاخص ردیابی مقایسه‌ای، ولتاژی که یک سطح تحت قطرات مکرر الکترولیت پیش از تشکیل مسیر ردیابی تحمل می‌کند. گروه I برابر 600 و بالاتر، گروه II از 400 تا 600، گروه IIIa از 175 تا 400، گروه IIIb از 100 تا 175. شاخص بالاتر فاصله کوتاه‌تری می‌خرد.
سپس نوع عایق می‌آید. یک بخش برقدار تا یک سطح قابل لمس، عایق تقویت‌شده است و خزش مورد نیاز آن عموماً دو برابر مقدار پایه است. سه متغیر و نوع عایق را کنار هم بگذارید و جدول زیر را به دست می‌آورید، برای رده 1600 V که یک سیستم 1500 V معمولاً در آن قرار می‌گیرد.
| شرایط | گروه I، CTI ≥ 600 | گروه II، CTI 400–600 | گروه III، CTI زیر 400 | معنای آن برای یک جعبه |
|---|---|---|---|---|
| درجه آلودگی 2، عایق پایه | 8.0 mm | 11 mm | 16 mm | حالت راحت: فضای داخلی آب‌بندی‌شده، ماده خوب، چیدمانی که جا می‌شود |
| درجه آلودگی 2، عایق تقویت‌شده | 16 mm | 22 mm | 32 mm | هنوز کار چیدمان است، اما با پره‌ها و یک جداکننده قابل دستیابی است |
| درجه آلودگی 3، عایق پایه | 20 mm | 22 mm | 25 mm | سطح بیرونی در معرض، یا فضای داخلی که خشک نگه داشته نمی‌شود |
| درجه آلودگی 3، عایق تقویت‌شده | 40 میلی‌متر | 44 mm | 50 mm | گوشه‌ای که بحث را پایان می‌دهد: در یک جعبه به اندازه کف دست قابل ساخت نیست |
مقادیر همان‌گونه که در مقاله منبع برای رده 1600 V استاندارد IEC 60664-1 جدول‌بندی شده‌اند، با عایق تقویت‌شده در دو برابر مقدار پایه و گروه III که به‌عنوان IIIa خوانده می‌شود. آنها را به‌عنوان شکل الزام در نظر بگیرید، نه به‌عنوان جایگزینی برای ویرایش جاری استاندارد.
ابتدا گوشه پایین-راست را بخوانید. یک جعبه با شاخص ردیابی پایین، با بخش‌های برقدار در معرض محیط درجه 3، و ملزم به حفظ عایق تقویت‌شده، به 50 mm مسیر سطحی نیاز دارد. هیچ چیدمانی از پره‌ها در داخل یک جعبه اتصال وجود ندارد که 50 mm را صادقانه بسازد. همان یک خانه بیشتر تصمیم‌های طراحی در این دسته محصول را توضیح می‌دهد.
همان الزام، به شش روش ترسیم‌شده
یک الزام، شش پاسخ. همان ولتاژ کاری 1600 V در خانه بالا-چپ به 8 mm و در پایین-راست به 50 mm نیاز دارد، پیش از هر تلورانسی برای اندازه‌گیری.
نکته ماتریس اعداد آن نیست، بلکه دامنه آنهاست. بین خانه بالا-چپ و خانه پایین-راست، الزام در ولتاژ کاری یکسان بیش از شش برابر رشد می‌کند. هیچ چیز درباره ماژول تغییر نکرده است. آنچه تغییر کرده این است که سطح کجا قرار دارد و از چه ساخته شده، و هر دوی این‌ها انتخاب‌هایی هستند که روی یک نقشه و در یک برگه مشخصات مواد انجام می‌شوند.
مسیرها در واقع کجا در یک جعبه می‌گذرند
یک جعبه اتصال کوچک است، بنابراین شهود می‌گوید فاصله‌ها کوتاه و مسئله بی‌اهمیت است. در عمل سه دسته مسیر وجود دارد، با سه نیاز متفاوت، و معمولاً فقط یکی از آنها سخت است.
- قطعه برقدار تا سطح بیرونی. از یک ترمینال یا شینه، از میان داخل، از طریق یا دور بدنه، تا بیرون محفظه و سطح نصب ورق پشتی. این عایق‌بندی به زمین است و به‌عنوان تقویت‌شده ارزیابی می‌شود. این همان مسیری است که بیشتر اوقات یک طراحی را مسدود می‌کند، زیرا باید از جعبه خارج شود.
- ترمینال به ترمینال. ترمینال‌های مجاور در دو طرف یک دیود بای‌پس قرار دارند، که از یک زیررشته محافظت می‌کند، بنابراین اختلاف پتانسیل حداکثر چند ده ولت است. این عایق‌بندی عملکردی است و نیاز آن بسیار کمتر است. به‌ندرت محدودیت است، حتی اگر مسیری باشد که مردم ابتدا اندازه می‌گیرند چون دیدنش آسان‌ترین است.
- خروجی کابل، درز آب‌بند و درپوش. معمولاً کوتاه‌ترین مسیر نیست، اما این‌ها مسیرهایی هستند که رطوبت و آلودگی از آنها وارد می‌شود. آنها تعیین می‌کنند که داخل در چه درجه آلودگی می‌تواند ارزیابی شود، بنابراین نیاز همه چیز دیگر را تعیین می‌کنند. یک فضای داخلی کامل 16 mm درون جعبه‌ای که نفس می‌کشد، در واقع یک نیاز 40 mm است.
اندازه‌گیری قرارداد خاص خود را دارد، و اینجاست که نقشه‌ها بی‌سروصدا اشتباه می‌شوند. وقتی مسیر از یک شیار عبور می‌کند، هر شیاری به حساب نمی‌آید. اگر شیار باریک‌تر از عرض مشخص X باشد، آلودگی آن را پل می‌زند، و مسیر مستقیم از دهانه شیار گرفته می‌شود. فقط شیاری پهن‌تر از X دیواره‌ها و کف خود را به مسیر اندازه‌گیری‌شده اضافه می‌کند. X از درجه آلودگی تبعیت می‌کند: حدود 1.0 mm در درجه 2 و حدود 1.5 mm در درجه 3. پره‌ها و شکاف‌های داخل جعبه‌ها دقیقاً برای بلندتر کردن مسیر سطحی در یک حجم ثابت وجود دارند، و پره‌ای باریک‌تر از X هیچ کاری انجام نداده است.
پاتینگ یک تصمیم درجه آلودگی است
به ماتریس برگردید و توجه کنید که واقعاً مالک کدام متغیرها هستید. ولتاژ کاری توسط سیستم تعیین می‌شود. ابعاد بیرونی توسط ماژول، فضای ورق پشتی و لیست مواد تعیین می‌شود. این دو اهرم باقی می‌ماند: ماده و درجه آلودگی. جعبه‌های تولیدی هر دو را همزمان می‌کشند.
اهرم ماده یعنی انتخاب یک ترکیب با شاخص ردیابی بالا، معمولاً یک PPO اصلاح‌شده یا یک گرید PC. نکته اینجاست که شاخص خاصیت فرمولاسیون است، نه خانواده پلیمر: بازدارنده‌های شعله، پرکننده‌ها و حتی رنگدانه‌ها آن را جابه‌جا می‌کنند، و همان گرید در رنگ متفاوت یا از بچ متفاوت می‌تواند در گروه متفاوتی قرار گیرد. یک صلاحیت ماده که مقدار دیتاشیت را کپی کند و تست ردیابی را حذف کند، هیچ چیزی را صلاحیت نکرده است.
اهرم آلودگی جایی است که پاتینگ وارد بحث می‌شود. یک ترکیب پاتینگ که قطعات برقدار را کاملاً می‌پوشاند، سطح را از تماس با هوا و رطوبت حذف می‌کند، که اجازه می‌دهد درجه آلودگی آن ناحیه بسیار پایین‌تر ارزیابی شود. در حد نهایی، نیاز دیگر یک مسیر سطحی نیست بلکه عایق‌بندی جامد از طریق ترکیب است. IEC 62790 الزام می‌کند که هر کاهش درجه آلودگی توسط پوشش یا پاتینگ شرایط پیوست B خود را برآورده کند، و اصل پشت آن از IEC 60664-3 می‌آید؛ نسخه 2020 همچنین فاصله‌های از طریق اتصالات سیمانی‌شده را به جدول 3 خود اضافه کرد.
این بازتعریف می‌کند که خط چسب برای چیست. پاتینگ معمولاً به‌عنوان محافظت در برابر رطوبت و هدایت حرارتی توصیف می‌شود. در بحث عایق‌بندی، همچنین چیزی است که درجه آلودگی را بازنویسی می‌کند، و فقط تا زمانی که ترکیب سالم و چسبیده باشد آن را بازنویسی می‌کند. یک حفره، یک حفره انقباضی یا یک ناحیه جدا‌شده در طول یک ترمینال، عملکرد عایق‌بندی را به درصد کاهش نمی‌دهد. به‌صورت موضعی مسیر سطحی را که فکر می‌کردید حذف کرده‌اید، با نیاز کامل درجه 3، در جایی که هیچ‌کس اندازه نمی‌گیرد، بازمی‌گرداند.
پاتینگ باید از چه چیزی جان سالم به در ببرد تا این اعتبار را حفظ کند
از آنجا که اعتبار مشروط است، معیارهای پذیرش برای پاتینگ الکتریکی هستند نه ظاهری، و باید به همان شکل در برگه فرآیند نوشته شوند.
در خط ما، جعبه‌های اتصال پاتینگ‌شده را با اجرای تست‌های تحمل دی‌الکتریک و مقاومت عایقی تا 1500 V ارزیابی می‌کنیم، و تأیید می‌کنیم که هیچ حفره داخلی یا نقص پخت، جداسازی الکتریکی مورد نیاز را به خطر نمی‌اندازد.
- پوشش و ارتفاع پرکردن. هر قطعه برقداری که استدلال عایق‌بندی به آن وابسته است باید زیر ترکیب، در ارتفاع مشخص، روی هر واحد باشد. وزن یا حجم در هر شات یک معیار ارزان است؛ یک مقطع عرضی روی اولین قطعه، بررسی صادقانه است.
- حفره‌ها و حفره‌های انقباضی. نسبت اختلاط، گاززدایی و پروفایل پخت این‌ها را تعیین می‌کنند. یک دستگاه توزین-اختلاط دو‌جزئی که نسبت را در محدوده تحمل اعلام‌شده نگه می‌دارد، چیزی است که استدلال را تکرارپذیر می‌کند، به همین دلیل دقت توزین ایستگاه پرکننده یک پارامتر عایق‌بندی است و نه فقط یک پارامتر هزینه.
- چسبندگی به بدنه و ترمینال. ترکیب باید در طول گرمای مرطوب و چرخه حرارتی چسبیده بماند. به‌محض اینکه بلند شود، سطح برمی‌گردد، و حاشیه طراحی با آن می‌رود.
- شواهد پس از پیری. اعتبار پس از توالی پیری ادعا می‌شود، نه قبل از آن. اگر گزارش صلاحیت فقط چسبندگی پاتینگ قبل از گرمای مرطوب را نشان دهد، عدد در جدول هنوز مال شما نیست.
چرا یک جعبه 1000 V به جعبه 1500 V تبدیل نمی‌شود
گران‌ترین نسخه این اشتباه یک اشتباه تجاری است: یک محفظه 1000 V صلاحیت‌شده را بردارید، برچسب جدید بزنید، آن را به یک سیستم 1500 V بفرستید. پرش ولتاژ نیاز را به یک ردیف جدید در جدول منتقل می‌کند، و هندسه موجود، گروه ماده موجود و چیدمان پاتینگ موجود همگی برای ردیف قدیمی بهینه شده بودند. گاهی طراحی هنوز قبول می‌شود؛ تنها راه دانستن این است که اندازه‌گیری سطحی را در ولتاژ جدید دوباره انجام دهید و تست‌های مربوطه را دوباره اجرا کنید. همین منطق یک سطح بالاتر هم اعمال می‌شود: حرکت به سمت سیستم‌های 2000 V نه تنها طراحی سلول و ماژول را تغییر می‌دهد، بلکه پرونده هماهنگی عایق‌بندی را برای هر جزء در سمت DC باز می‌کند.
همچنین مهم است که روی کدام صلاحیت ایستاده‌اید. IEC 61215 و IEC 61730 چیزهای متفاوتی را اثبات می‌کنند, و هیچ‌کدام جایگزین الزامات ساختاری دیگری نمی‌شود. هماهنگی عایق‌بندی در سمت 61730 قرار دارد، در بررسی ساختاری، و برگه اندازه‌گیری شاهدی برای آن بررسی است نه برای عملکرد. اگر سلسله‌مراتب استانداردها در سازمان شما نامشخص است، رابطه بین استانداردهای IEC، UL، GB/T و گروهی ارزش دارد قبل از تغییر محصول بعدی حل شود.
برای برآورده کردن نقاط بازرسی IEC 61730، ماژول‌های تمام‌شده را با استفاده از توالی‌های تست ایمنی که هیپات، مقاومت عایقی و اندازه‌گیری نشتی مرطوب را در هر اجرای تولید قبل از بسته‌بندی نهایی ترکیب می‌کند، تأیید می‌کنیم.
آنچه قبل از ساخت بعدی بررسی می‌کنیم
پنج بررسی، به ترتیبی که مشکلات را ارزان‌ترین پیدا می‌کند.
- الزام را از روی نقشه بخوانید، نه از روی گزارش. مسیر واقعی بدترین حالت را از قطعه برقدار تا سطح قابل لمس در نظر بگیرید، قاعده شیار را با X صحیح اعمال کنید، و با خانه جدولی که با درجه آلودگی اعلام‌شده و گروه مواد شما مطابقت دارد مقایسه کنید. بیشتر خرابی‌ها همین‌جا، روی کاغذ، به‌صورت رایگان پیدا می‌شوند.
- شاخص ردیابی را به‌ازای هر بچ و هر رنگ بررسی کنید. آزمون ردیابی را روی همان ترکیب واقعی عرضه‌شده درخواست کنید، نه بر اساس برگه‌داده یک خانواده. گروه را در طرح بازرسی ورودی ثبت کنید، و تغییر رنگ را به‌عنوان ماده جدید در نظر بگیرید.
- پوشش پاتینگ را روی یک مقطع بازرسی کنید. یک نمونه اول هر شیفت، برشخورده و عکس‌برداری‌شده، با ارتفاع پرشدگی و معیارهای حفره به‌صورت مکتوب. بازرسی ظاهری بیرون جعبه هیچ چیزی درباره داخل به شما نمی‌گوید.
- عایق را به‌صورت الکتریکی، روی هر واحد، آزمون کنید. آزمون تحمل دی‌الکتریک و مقاومت عایقی در انتهای خط تنها بررسی‌ای است که قطعه مونتاژشده را می‌بیند. تجهیزاتی مانند CHT9980A safety tester دقیقاً برای همین دروازه وجود دارند، و حدود آزمون باید از الزام ساخت‌وساز بیاید، نه از عادتی که از محصولی قدیمی‌تر به ارث رسیده است.
- شواهد اتصال را همراه محصول نگه دارید. پاتینگ و جوش ترمینال روی یک خط ساخته می‌شوند، و یک soldering step with a recorded profile همان چیزی است که بعداً به شما اجازه می‌دهد استدلال کنید سطح زیر ترکیب هنگام پوشش‌دهی تمیز بوده است. آلودگی زیر پاتینگ نامرئی و دائمی است.
این اعداد از کجا می‌آیند
شش مقدار در ماتریس، مرزهای گروه مواد و عرض‌های شیار X از مقاله منبع می‌آیند، که آنها را برای رده 1600 V استاندارد IEC 60664-1 جدول‌بندی می‌کند و یادآور می‌شود که عایق تقویت‌شده دو برابر مقدار پایه و گروه III به‌عنوان IIIa در نظر گرفته می‌شود. شماره استانداردها و دامنه آنها (IEC 62790 برای جعبه‌های اتصال، IEC 60664-1 برای هماهنگی عایقی، IEC 60664-3 برای پوشش و پاتینگ، IEC 61730-1 برای ساخت ماژول) همان‌گونه که در آنجا ذکر شده است.
آنچه از ماست: خوانش ماتریس به‌عنوان استدلال فضای طراحی، ترتیب پنج بررسی، و این ادعا که پاتینگ پیش از آنکه تصمیمی درباره ضدنفوذ آب باشد، تصمیمی درباره درجه آلودگی است. این ادعا از پیوست B و IEC 60664-3 نتیجه می‌شود، اما عبارت‌پردازی تفسیر ماست و نهاد صدور گواهی شما حرف آخر را می‌زند. ما جعبه‌های موجود در عکس‌ها را اندازه‌گیری نکرده‌ایم، و هیچ عددی در اینجا از آزمونی که خودمان اجرا کرده باشیم نمی‌آید.
سوالات متداول
پ: آیا فاصله خزشی همیشه بزرگ‌تر از فاصله هوایی است؟
برای همان جفت رسانا، بله. مسیر سطحی باید دور هر چیزی که مسیر هوا از آن عبور می‌کند بچرخد، پس نمی‌تواند کوتاه‌تر باشد. نقشه‌ای که خلاف این را نشان دهد خطای اندازه‌گیری دارد، معمولاً شیاری که شمرده شده در حالی که باید پل‌زده می‌شد.
پ: کدام درجه آلودگی داخل یک جعبه پاتینگ‌شده اعمال می‌شود؟
همین هدف پاتینگ است: ناحیه پوشیده‌شده می‌تواند با درجه پایین‌تر، یا به‌عنوان عایق جامد، ارزیابی شود، به شرطی که شرایط پیوست B استاندارد IEC 62790 برآورده شود. ناحیه پوشش‌نیافته، و هر حفره‌ای داخل ترکیب، در همان درجه‌ای می‌ماند که محیطش ایجاب می‌کند.
پ: آیا شاخص ردیابی بالاتر همیشه به من اجازه می‌دهد جعبه را کوچک‌تر کنم؟
شما را یک ستون در جدول جابه‌جا می‌کند، که می‌تواند الزام را به نصف کاهش دهد. اینکه این به جعبه کوچک‌تر تبدیل شود به بقیه چیدمان بستگی دارد، و به اینکه آیا ماده هنوز الزامات مکانیکی و اشتعال‌پذیری را در آن شاخص برآورده می‌کند.
پ: آیا می‌توانم از گزارش تأمین‌کننده برای صلاحیت ماژول خودم استفاده کنم؟
فقط اگر گزارش همان قطعه دقیق، همان گروه مواد دقیق و همان درجه آلودگی دقیقی را که اعلام می‌کنید پوشش دهد. گزارشی برای یک جعبه 1000 V در رنگی متفاوت، شاهدی درباره محصولی متفاوت است.
پ: قاعده شیار 1.0 mm و 1.5 mm در عمل چه چیزی را تغییر می‌دهد؟
تصمیم می‌گیرد که آیا یک پره به حساب می‌آید. پره‌ای باریک‌تر از X توسط آلودگی پل‌زده می‌شود و هیچ سهمی در مسیر اندازه‌گیری‌شده ندارد، پس چیدمانی پر از پره‌های نازک می‌تواند بسیار کوتاه‌تر از آنچه نقشه نشان می‌دهد اندازه‌گیری شود. در درجه 3 آستانه، بزرگ‌تر از آن دو است، که پره‌های نازک را باز هم کم‌فایده‌تر می‌کند.
پ: چرا کیفیت پاتینگ یک مسئله الکتریکی است؟
زیرا اعتبار عایقی به پیوسته و چسبیده بودن ترکیب بستگی دارد. یک حفره یا جدایش، مسیر سطحی را با الزام کامل محیطش، در مکانی که هیچ بازرسی روتینی به آن نگاه نمی‌کند، بازمی‌گرداند.
پ: آیا 1500 V برای ترمینال‌ها چیزی را تغییر می‌دهد؟
ترمینال به ترمینال عایق کارکردی است و معمولاً آسان می‌ماند. این گام برای قطعه برقدار به سطح بیرونی مهم است، و برای فاصله خزشی روی بدنه و دور خروجی کابل، که همان‌جاست که الزام تقویت‌شده قرار می‌گیرد.
پ: استاندارد ایمنی ماژول کجا جا می‌گیرد؟
IEC 61730-1 الزامات ساخت‌وساز، از جمله هماهنگی عایقی، را تعیین می‌کند، و IEC 62790 به جعبه اتصال الزامات و آزمون‌های ایمنی خودش را می‌دهد. برگه اندازه‌گیری شاهدی برای بازبینی ساخت‌وساز است؛ آزمون عملکرد تحت IEC 61215 به پرسشی متفاوت پاسخ می‌دهد.
نتیجه‌گیری نهایی
فاصله خزشی شبیه عددی است که باید اندازه‌گیری شود، اما در واقع تصمیمی است که باید گرفته شود. ولتاژ کاری از سیستم می‌آید و ابعاد از ماژول، پس دو اهرم باقی‌مانده ماده و درجه آلودگی هستند، و هر دو مدت‌ها پیش از پر شدن برگه اندازه‌گیری تعیین می‌شوند. بپرسید یک رده‌بندی جعبه تحت چه درجه آلودگی و چه گروه موادی صلاحیت شده است، و آیا پاتینگی که آن را پشتیبانی می‌کند گرمای مرطوب را سالم از سر گذرانده است. این پرسش هیچ هزینه‌ای ندارد و بیشتر مشکلات را در حالی که هنوز روی کاغذ هستند پیدا می‌کند.
OOITech سری CHT9980A and CHT9981A PV safety testers برای انجام آزمون‌های hipot، مقاومت عایقی، پیوستگی زمین، و نشتی مرطوب روی خطوط تولید. نقشه‌های جعبه اتصال، مشخصات چیدمان ماژول، یا نمونه‌های آزمون خود را برای ارزیابی و پیکربندی پارامترهای آزمون به تیم مهندسی ما بفرستید.
