فیلم کپسولانت PV: پنج وظیفه در پشت یک گارانتی ۲۵ ساله

پاسخ سریع: کپسوله‌کننده همزمان پنج کار انجام می‌دهد — شیشه را به بک‌شیت می‌چسباند، نور را عبور می‌دهد، در 1500 V عایق می‌کند، بخار آب را مسدود می‌کند و عدم تطابق بین موادی که با نرخ‌های مختلف منبسط می‌شوند را جذب می‌کند. هر پنج مورد در یک چرخه لمینیشن قفل می‌شوند و هر پنج مورد توسط یک متغیر کنترل می‌شوند: میزان اتصال عرضی رزین.

یک ماژول را باز کنید و می‌توانید شیشه، سلول‌ها، ریبون‌ها، فریم و جعبه اتصال را نام ببرید. فیلم بین آن‌ها پس از لمینیشن نامرئی است — شفاف، بی‌بو، بدون لبه‌ای برای اندازه‌گیری و بدون شماره قطعه در بیرون.

تنها زمانی متوجه آن می‌شوید که مشکلی پیش بیاید. در کار تحلیل خرابی ما در دهه گذشته، زرد شدن، لایه‌لایه شدن، رگه‌های حلزونی، PID و خوردگی خطوط شبکه همه به این لایه برمی‌گردند، یا به آنچه این لایه نتوانسته متوقف کند.

بنابراین پیش از مقایسه EVA، POE و EPE، ارزش دارد به سؤال ساده‌تر پاسخ دهیم: فیلم واقعاً برای چه کاری پرداخت می‌شود؟ این اولین بخش از مجموعه‌ای درباره فیلم کپسوله‌کننده است. با پنج کار و متغیر واحدی که بر همه آن‌ها حاکم است آغاز می‌شود.

این تنها ماده‌ای است که با همه چیز تماس دارد

یک ماژول متعارف کریستالی سیلیکونی، از سمت نور به پایین، یک پشته است: شیشه، کپسوله‌کننده جلو، رشته سلول، کپسوله‌کننده عقب، و یک بک‌شیت — یا شیشه عقب در ماژول شیشه-شیشه. فیلم بالای و پایین سلول‌ها قرار می‌گیرد، بنابراین تنها ماده بسته‌بندی در تماس مستقیم و تمام‌سطحی با خود سلول‌ها است.

پیش از لمینیشن، یک رول ورق برجسته‌دار است. در داخل لمیناتور، تحت خلأ و در حدود 140 تا 150 °C، سه کار را به ترتیب انجام می‌دهد. ذوب می‌شود و جاری می‌گردد، شکاف‌های بین سلول‌ها و اطراف ریبون‌ها را پر می‌کند. پراکسید در فرمولاسیون تجزیه می‌شود و اتصال عرضی رزین را آغاز می‌کند. سپس سرد می‌شود، و آنچه بیرون می‌آید دیگر فیلمی قابل ذوب نیست — بلکه بدنه‌ای لاستیکی، شفاف، کشسان و غیرقابل ذوب است که رشته سلول را در خود فرو برده است.

ما لمیناتورهای خود را در طول چرخه حرارتی بین 140 و 150 °C تحت خلأ نگه می‌داریم تا جریان کامل رزین حول ریبون‌های سلول پیش از تکمیل اتصال عرضی توسط تجزیه پراکسید تضمین شود.

این توالی عادتی را توضیح می‌دهد که ارزش اتخاذ دارد: هر عدد روی برگه داده فیلم، وعده‌ای درباره حالت پخته‌شده است، نه رول. ضخامت، جریان، چسبندگی و مدول در لمینیت نهایی چیزی است که ماژول 25 سال با آن زندگی می‌کند.

کمیت‌ها به‌راحتی دست‌کم گرفته می‌شوند. یک ماژول رایج 2382 × 1134 mm حدود 2.70 m² فیلم در هر لایه حمل می‌کند، بنابراین تقریباً 5.4 m² جلو و عقب، با وزن 2.2 تا 2.7 kg در 400 تا 500 g/m² معمول. با بزرگ‌نمایی، یک گیگاوات ماژول حدود 10 میلیون متر مربع فیلم مصرف می‌کند.

کار اول: چسبندگی، با دو مکانیزم متفاوت

شیشه، سیلیکون، ریبون مسی و بک‌شیت شیمی سطحی متفاوت و ضرایب انبساط متفاوتی دارند. هیچ‌کدام به‌طور طبیعی به دیگری نمی‌چسبند. کار اول فیلم ساختن فصل مشترک در هر یک است که بتواند 25 سال در فضای باز دوام بیاورد.

در شیشه به‌صورت شیمیایی عمل می‌کند. یک عامل جفت‌کننده سیلان در فرمولاسیون با گروه‌های هیدروکسیل روی سطح شیشه متراکم می‌شود تا پیوندهای Si–O–Si تشکیل دهد، در حالی که سر دیگر آن به شبکه رزین متصل می‌شود. این یک پیوند شیمیایی است، نه جذب فیزیکی که از چسب حساس به فشار به دست می‌آید، و به همین دلیل چسبندگی شیشه در گرمای مرطوب دوام می‌آورد در حالی که پیوند نوار چسب دوام نمی‌آورد.

در بک‌شیت مکانیزم متفاوت است: سازگاری و نفوذ متقابل. لایه داخلی یک بک‌شیت معمولی یک لایه اصلاح‌شده از نوع PE یا EVA است، و در دمای لمینیشن دو مذاب در یکدیگر نفوذ می‌کنند و به‌عنوان یک فصل مشترک سخت می‌شوند. بک‌شیتی که لایه داخلی‌اش برای این کار طراحی نشده باشد، صرف‌نظر از کیفیت فیلم، لایه‌لایه می‌شود.

معیار، استحکام پوست‌کندن است که به‌طور جداگانه برای فیلم-به-شیشه و فیلم-به-بک‌شیت اندازه‌گیری می‌شود. عددی که اهمیت دارد مقدار اولیه نیست بلکه حفظ آن پس از گرمای مرطوب و پیرشدن UV است — فیلمی که از 100 N/cm شروع می‌کند و پس از 1000 ساعت به 30 می‌رسد، محصولی متفاوت از فیلمی است که از 80 شروع می‌کند و در 70 باقی می‌ماند.

خرابی چسبندگی به‌صورت لایه‌لایه شدن ظاهر می‌شود، و لایه‌لایه شدن به‌ندرت فوراً توان را از بین می‌برد. مسیری برای رطوبت باز می‌کند، و آن مسیر جایی است که سه یا چهار حالت خرابی بعدی آغاز می‌شوند. اگر یک ماژول لایه‌لایه‌شده روی رک پیدا کردید، آن را به‌عنوان گزارش نفوذ رطوبت در نظر بگیرید نه یک نقص ظاهری.

کار دوم: عبور، جایی که فصل مشترک مهم‌تر از عدد است

فیلم جلو روی مسیر نوری قرار دارد. نور خورشید از شیشه عبور می‌کند، سپس از فیلم، پیش از آنکه به سلول برسد، بنابراین فیلم دو راه برای از دست دادن نور و دو راه برای محافظت از ماژول دارد.

اول، شفاف باشد. فیلم‌های شفاف رایج بیش از 90% را در باند مرئی و نزدیک به مادون قرمز عبور می‌دهند و انتظار می‌رود این‌گونه بمانند — بدون زرد شدن در طول دهه‌ها UV و گرما.

دوم، از نظر نوری نامرئی باشد. EVA و POE ضریب شکستی حدود 1.48 تا 1.49 دارند، بسیار نزدیک به شیشه با حدود 1.5. نوری که از آن فصل مشترک عبور می‌کند به‌سختی بازتاب می‌شود. یک حباب یا لایه‌لایه شدن، فیلم را با هوا (n ≈ 1.0) جایگزین می‌کند و تلفات بازتاب در آن فصل مشترک به‌شدت بالا می‌رود — به همین دلیل نقص‌های نوری و تلفات توان اغلب با هم ظاهر می‌شوند، حتی اگر خود فیلم زرد نشده باشد.

مبادله در فرابنفش پنهان است. فیلم‌ها معمولاً یک جاذب UV دارند که بخشی از باند UV را قطع می‌کند تا پلیمر و بک‌شیت را از زرد شدن محافظت کند. اما UVی که قطع می‌شود، نوری است که دیگر به سلول نمی‌رسد. سطوح جلوی TOPCon نوع N نسبت به معماری‌های قبلی به UV حساس‌تر هستند، بنابراین دو مسیر ظاهر شده است: فیلم‌های با قطع بالا که UV بیشتری را مسدود می‌کنند، و فیلم‌های تبدیل UV که UV را جذب و در باند مرئی دوباره منتشر می‌کنند. منحنی‌های زیر شکل این تصمیم را نشان می‌دهند.

فیلم عقب به دو حالت تقسیم می‌شود. یک ماژول تک‌وجهی معمولاً فیلمی سفید یا بسیار بازتابنده می‌گیرد که نوری را که بین سلول‌ها عبور می‌کند به سمت جلو بازمی‌تاباند و توان اضافه می‌کند. یک ماژول دووجهی نیاز دارد که فیلم عقب نور را وارد کند، بنابراین باید شفاف باشد — و سپس دیگر سود بازتابی را فراهم نمی‌کند.

کار سوم: عایق‌کاری در 1500 V

ولتاژ سیستم‌ها در نیروگاه‌های مقیاس بزرگ اکنون معمولاً 1500 V است. در داخل ماژول، رشته سلول می‌تواند در اختلاف پتانسیل هزار ولت یا بیشتر نسبت به قاب زمین‌شده قرار گیرد، و فیلم یکی از لایه‌های دی‌الکتریک اصلی بین سلول‌ها و آن قاب است.

این ویژگی ماده، مقاومت حجمی است. فیلم‌های نوع POE معمولاً یک مرتبه بزرگی بالاتر از EVA هستند، که یکی از دلایل مقاومت بهتر آن‌ها در برابر تخریب ناشی از پتانسیل است. تحت میدان الکتریکی، یون‌های سدیم از شیشه به سمت سطح سلول مهاجرت می‌کنند؛ هرچه مقاومت فیلم بالاتر باشد، رانش یون کندتر و PID دیرتر و خفیف‌تر رخ می‌دهد.

آزمون‌های سطح ماژول این وظیفه را مستقیماً می‌بینند: آزمون تحمل عایقی (hipot) و آزمون جریان نشتی مرطوب هر دو بررسی می‌کنند که آیا فیلم پس از قرار گرفتن در معرض رطوبت، مدار را از قاب جدا نگه داشته است. یک فیلم می‌تواند قبل از شرطی‌سازی چرخه لمینیشن در hipot خشک قبول شود و بعداً در نشتی مرطوب رد شود، بنابراین این دو باید با هم در برنامه صلاحیت‌سنجی قرار گیرند.

ما آزمون‌های hipot خشک و جریان نشتی مرطوب را تا 1500 V روی لمینت‌های تمام‌شده انجام می‌دهیم تا تأیید کنیم که کپسولانت پخت‌شده جداسازی الکتریکی بین سلول‌ها و قاب را پس از قرار گرفتن در معرض رطوبت حفظ می‌کند.

ولتاژ بالا برای PID یک شرط لازم است نه کافی، اما فیلم اولین سد میان ولتاژ و سلول است. تغییر به فیلمی با مقاومت بالاتر یکی از معدود اهرم‌هایی است که بدون دست زدن به طراحی سیستم کار می‌کند.

وظیفه چهارم: سد، با پیچشی که EVA نمی‌تواند از آن فرار کند

با اصلاح یک فرض رایج شروع کنید: فیلم یک درزگیر نیست. بخار آب وارد خواهد شد. تنها سؤال این است که چقدر سریع و از کدام مسیر. در ماژول شیشه-پشت‌ورق بیشتر رطوبت از پشت‌ورق وارد می‌شود؛ در ماژول شیشه-شیشه، که هر دو وجه آن شیشه است، عمدتاً از اطراف لبه وارد می‌شود.

در آن وظیفه، دو شیمی اصلی به‌وضوح متفاوت‌اند: POE نرخ انتقال بخار آب به‌مراتب کمتری از EVA دارد. اما تفاوت مهم‌تر چیزی است که EVA با خودش می‌کند. گروه‌های وینیل استات آن به‌آرامی تحت گرمای مرطوب هیدرولیز می‌شوند و اسید استیک آزاد می‌کنند. آن اسید به خطوط شبکه نقره و سطح ریبون حمله می‌کند، مقاومت سری را بالا می‌برد، و یکی از مکانیزم‌های استاندارد پشت افت توان پس از آزمون گرمای مرطوب است.

پس سد به دو معناست، و تنها یکی از آن‌ها درباره دنیای بیرون است: آب را بیرون نگه دار، و از تولید خورنده در داخل جلوگیری کن. این تمام استدلال برای ماژول‌های شیشه-شیشه و برای سلول‌های نوع N حساس به خوردگی است که به سمت فیلم‌های هم‌اکستروژن POE و EPE حرکت می‌کنند، جایی که لایه EVA از سطح سلول دور نگه داشته می‌شود.

شکست سد کند است و در ابتدا به‌ندرت به فیلم نسبت داده می‌شود. خطوط شبکه خورده‌شده، مقاومت سری در حال افزایش، ردپای حلزونی در امتداد ریبون‌ها — همه این‌ها نشانه‌های پایین‌دستی یک مسیر رطوبت به‌همراه یک منبع اسید هستند. وقتی آزمون گرمای مرطوب شکست می‌خورد، ارزش دارد فیلم را قبل از سرزنش سلول بررسی کنید.

وظیفه پنجم: بالشتک‌سازی، برای سلول‌هایی که مدام نازک‌تر می‌شوند

سلول‌ها اکنون حدود 130 µm ضخامت دارند: سخت، شکننده، و از نظر مکانیکی ضعیف‌ترین ورق در چیدمان. مواد اطراف آن‌ها با نرخ‌های بسیار متفاوتی حرکت می‌کنند — شیشه حدود 9 ppm/K، سیلیکون حدود 3 ppm/K، ریبون مسی حدود 17 ppm/K. هر نوسان دمای روزانه و هر چرخه فصلی آن‌ها را به میزان‌های متفاوت از هم می‌کشد.

فیلم لایه انعطاف‌پذیری است که آن ناسازگاری را جذب می‌کند، تا از سلول و اتصالات لحیم‌شده خواسته نشود آن را تحمل کنند. همچنین بار مکانیکی را پخش می‌کند: فشار باد، بار برف و ضربه تگرگ به‌صورت نیروهای متمرکز می‌رسند، و فیلم آن‌ها را توزیع می‌کند تا ریزترک‌ها و شکستگی نادر بمانند.

یک کارکرد سوم و جدیدتر هم وجود دارد. پس از لمینیشن، فیلم ریبون‌ها را می‌پیچد و آن‌ها را در جای خود نگه می‌دارد. در ماژول‌های بدون باس‌بار، که سیم‌های نازک ممکن است به‌جای لحیم‌کاری در استرینگر توسط چسب نگه داشته شوند، تماس با انگشتی‌ها تا حد زیادی به فشار و تثبیت سیم توسط فیلم در طول لمینیشن بستگی دارد. رفتار جریان و مدول فیلم در آن نقطه به پارامترهای الکتریکی تبدیل می‌شود، نه فقط مکانیکی. این پیوند مستقیم بین این مجموعه و مجموعه ریبون است: اتصال به داخل لمیناتور منتقل شد، و فیلم بخشی از اتصال شد.

رفتار دمای پایین به همان پاراگراف تعلق دارد. با کاهش دمای محیط، EVA به‌طور محسوسی سخت‌تر می‌شود در حالی که POE بیشتر کشسانی خود را حفظ می‌کند، بنابراین بالشتک‌سازی در اقلیم‌های سرد کمتر تخریب می‌شود. اگر ماژولی برای یک سایت با اقلیم سرد مشخص می‌کنید، رفتار گذار شیشه‌ای فیلم به‌اندازه ضریب دمایی سلول مرتبط است.

هر پنج وظیفه با یک پیچ کنترل کار می‌کنند

این پنج وظیفه مستقل به نظر می‌رسند، و در برگه‌های داده با آزمون‌های مستقل اندازه‌گیری می‌شوند. در لمینت آن‌ها یک متغیر مشترک دارند: درجه اتصال عرضی، که معمولاً به‌عنوان محتوای ژل گزارش می‌شود.

فیلم کم‌پخت در دمای بالا خزش می‌کند. چسبندگی ضعیف می‌شود، بالشتک‌سازی نرم می‌شود، فیلم می‌تواند از لبه بیرون بزند، و ماژول در عرض چند سال خسته به نظر می‌رسد. فیلم بیش‌پخت برعکس عمل می‌کند: شکننده می‌شود، مقاومت به ضربه کاهش می‌یابد، و چسبندگی دوباره افت می‌کند زیرا یک شبکه صلب نمی‌تواند خیس کند و شکل بگیرد. یک باند بهینه وجود دارد، و به‌قدری باریک است که محتوای ژل یکی از دو یا سه عددی است که یک مهندس لمینیشن واقعاً زیر نظر دارد.

یک هشدار درباره اندازه‌گیری محتوای ژل، چون تعیین می‌کند که آیا مواد ورودی اصلاً قبول می‌شوند. GB/T 29848 و IEC 62788-1-6 از زمان‌های استخراج متفاوتی در روش محتوای ژل استفاده می‌کنند، و کارهای منتشرشده نشان داده‌اند که روش استاندارد ملی به‌طور سیستماتیک مقادیر بالاتری برمی‌گرداند — شکاف در سطوح پخت پایین‌تر بیشتر می‌شود. برخی فیلم‌های POE خطوط مشخصاتی دارند که دقیقاً در همان ناحیه قرار می‌گیرند. بنابراین یک تأمین‌کننده و یک مشتری می‌توانند درباره همان رول اختلاف داشته باشند در حالی که هر دو استاندارد خود را به‌درستی دنبال می‌کنند.

پاسخ عملی این است که روش را در مشخصات خرید تثبیت کنید، استاندارد و زمان استخراج را نام ببرید، و فیلم را بر اساس روشی که در تولید استفاده خواهید کرد صلاحیت‌سنجی کنید. ما در نوشته‌ای بعدی در این مجموعه، روش‌های آزمون را با جزئیات بررسی خواهیم کرد.

جایی که پنج وظیفه با هم تعارض دارند

وقتی پنج وظیفه از هم جدا شوند، روشن می‌شود که برخی از آن‌ها در جهت مخالف هم عمل می‌کنند. سه تعارض، عامل بیشتر بحث‌ها در جلسه انتخاب فیلم هستند.

مسدودسازی UV در برابر توان. جاذب بیشتر، پلیمر و پشت‌ورق را محافظت می‌کند و نوری را که سلول می‌توانست استفاده کند حذف می‌کند. سلول‌های نوع N این تعارض را آشکار کردند، و دو پاسخ — فیلم‌های با قطع بالا و فیلم‌های تبدیل UV — شرط‌بندی‌های متفاوتی بر این هستند که چه مقدار از آن باند ارزش بازیابی دارد.

میزان پخت در برابر چقرمگی. محتوای ژل بالاتر، خزش را کاهش می‌دهد و لمینت را در دما کنار هم نگه می‌دارد، اما شبکه محکم‌تر، شکننده‌تر است. در نصب‌های اقلیم سرد و در معرض تگرگ، تعادل به سمت انتهای چقرمه‌تر می‌رود، که استدلالی مکانیکی است و بیشتر برگه‌های داده فیلم آن را صریح بیان نمی‌کنند.

جریان در برابر کنترل خط اتصال. فیلم باید به اندازه کافی جاری شود تا شکاف‌های اطراف سلول‌ها و ریبون‌ها را پر کند، و نه آنقدر که لبه را خالی بگذارد یا ریبون را بدون پلیمر روی آن رها کند. سلول‌های نازک‌تر و ریبون‌های ریزتر هر دو آن پنجره را باریک می‌کنند، و ساختار بدون باسبار آن را بیشتر باریک می‌کند زیرا فیلم اکنون همان چیزی است که سیم را در برابر انگشت نگه می‌دارد.

هیچ‌یک از این‌ها را نمی‌توان یک‌به‌یک بهینه کرد. به همین دلیل انتخاب فیلم در نهایت به فهرست رتبه‌بندی‌شده حالت‌های خرابی تبدیل می‌شود نه یک کارنامه امتیازدهی: شما تصمیم می‌گیرید که محصولتان با کدام تعارض می‌تواند کنار بیاید، و مشخصات را حول وظیفه‌ای می‌نویسید که نباید شکست بخورد.

تبدیل پنج وظیفه به مشخصات خرید

بیشتر اختلافات فیلمی که می‌بینیم درباره خوب بودن یک محصول نیست. آن‌ها درباره دو طرفی هستند که چیزهای متفاوتی را اندازه می‌گیرند، یا یک چیز را به شکل متفاوت اندازه می‌گیرند. راه‌حل جذابیتی ندارد: یک خط برای هر وظیفه در مشخصات، با ذکر روش در کنار عدد.

دو نکته عملی. اول، استحکام پوست‌کندن باید در برابر پشت‌ورقی که واقعاً استفاده خواهید کرد اندازه‌گیری شود، نه یک لمینت مرجع — فصل مشترک فیلم-پشت‌ورق محصول مشترک هر دو ماده است. دوم، اگر ماژول شیشه-شیشه است، رطوبت از لبه وارد می‌شود، بنابراین آب‌بندی لبه و نوار چسب محیطی همان توجهی را می‌طلبد که داده‌های سد فیلم.

فراتر از خود فیلم، دو متغیر فرآیندی که تعیین می‌کنند آیا مشخصات رعایت می‌شود، شیب دما درون لمیناتور و زمان سپری‌شده بالای نقطه ذوب است. پروفایلی که خیلی آهسته به دما می‌رسد اجازه می‌دهد فیلم قبل از شروع کار پراکسید جاری شود؛ پروفایلی که خیلی داغ اجرا شود ابتدا سطح را شبکه‌ای می‌کند و بقیه را به دام می‌اندازد. هیچ‌یک از این خرابی‌ها در برگه داده فیلم ظاهر نمی‌شود، و هر دو در اندازه‌گیری‌های محتوای ژل گرفته‌شده از لمینت نهایی ظاهر می‌شوند.

سه تا چهار درصد هزینه، هیچ‌کدام از قابلیت تعمیر

فیلم حدود ۳ تا ۴٪ هزینه ماژول را تشکیل می‌دهد — برخی تحلیل‌ها آن را ۴ تا ۷٪ بسته به دوره و مبنای حسابداری می‌دانند. در هر صورت یکی از ارزان‌ترین اقلام در صورت مواد است، و خاصیتی دارد که فریم و جعبه اتصال ندارند: پس از لمینت‌شدن، نمی‌توان آن را جایگزین یا تعمیر کرد. گارانتی ۲۵ تا ۳۰ ساله باید تمام این مسیر را توسط فیلم تحمل شود.

این بدهی دلیل آن است که ترکیب محصولات این‌قدر سریع تکه‌تکه شده است. در بازار چین ۲۰۲۴، EVA شفاف هنوز حدود ۴۲٪ را در اختیار دارد، فیلم هم‌اکستروژن EPE نزدیک به ۲۸٪ است، و EVA سفید و POE هر کدام کمی بیش از ۱۰٪ را می‌گیرند. دوران تک‌شیمی به پایان رسیده است؛ انتخاب اکنون بر اساس حالت خرابی و معماری سلول انجام می‌شود.

برای خریدار، این تصمیم را بازتعریف می‌کند. شما ارزان‌ترین فیلمی را انتخاب نمی‌کنید که تمیز لمینت می‌شود. شما انتخاب می‌کنید کدام یک از پنج وظیفه را نمی‌توانید بپذیرید که در میدان شکست بخورد — و سپس برای فیلمی پول می‌دهید که آن یکی را محافظت می‌کند، در حالی که هزینه را جای دیگری می‌پذیرید.

سوالات متداول

آیا فیلم با عبوردهی بالاتر همیشه توان بیشتری می‌دهد؟

خیر. دو اثر می‌توانند عدد اصلی را خنثی کنند. فیلمی که UV را برای محافظت از خود قطع می‌کند، بخشی از پاسخ طول‌موج کوتاه را از دست می‌دهد، و هر حباب یا لایه‌لایه‌شدن یک فصل مشترک هوا با تلفات بازتاب واقعی اضافه می‌کند. عبوردهی و رفتار UV را با هم مقایسه کنید، و لمینت را از نظر نقص‌های نوری بررسی کنید پیش از آنکه فیلم را سرزنش کنید.

آیا POE همیشه بهتر از EVA است؟

خیر. POE در مقاومت و سد رطوبت برنده است، و اسید استیک تولید نمی‌کند، که برای سلول‌های حساس به خوردگی و ساختار شیشه-شیشه اهمیت دارد. EVA ارزان‌تر می‌ماند، در بسیاری از خطوط در پنجره فرآیندی گسترده‌تری لمینت می‌شود، و در ماژول‌های تک‌وجهی شیشه-پشت‌ورق به‌خوبی اثبات شده است. پرسش درست این است که پروژه شما کدام حالت خرابی را نمی‌تواند بپذیرد، نه اینکه کدام شیمی جدیدتر است.

چرا ماژول من زرد شد اگر فیلم آزمون UV را پاس کرد؟

آزمون UV یک دوز و یک دماست، و هر دو مهم‌اند. زردی می‌تواند از بسته جاذب UV تمام‌شده، از لمینت در دمای بیش‌ازحد، یا از آلاینده‌ها در لمینت ناشی شود. شرایط پیرشدن پشت ادعای شاخص زردی را بپرسید، و آن را با تابش و دمایی که محصول شما واقعاً خواهد دید مقایسه کنید.

آیا لایه‌لایه‌شدن را می‌توان در میدان تعمیر کرد؟

خیر. پس از پخت، فیلم دیگر قابل ذوب مجدد نیست و هیچ راهی برای پیوند مجدد یک سطح مشترک لمینت‌شده از بیرون ماژول وجود ندارد. لایه‌لایه‌شدگی (دلامیناسیون) تغییری دائمی است که مسیر رطوبت را نیز باز کرده است، بنابراین واکنش عملی ارزیابی جمعیت آسیب‌دیده است، نه یک ماژول واحد.

ماژول N-type شیشه-شیشه از کدام فیلم باید استفاده کند؟

معمولاً POE یا فیلم هم‌اکسترود EPE، به دلیل مقاومت ویژه و نبود اسید استیک در سطح سلول، با لایه‌های EVA که به سمت شیشه نگه داشته می‌شوند. آن را با نتایج تست damp heat و PID خودتان تأیید کنید، نه با یک توصیه عمومی، زیرا معماری سلول، ترکیب شیشه و ولتاژ سیستم همگی پاسخ را تغییر می‌دهند.

چه میزان ژل (gel content) را باید مشخص کنیم؟

یک بازه، همراه با استاندارد و زمان استخراج. یک عدد بدون روش، مشخصه نیست، زیرا GB/T 29848 و IEC 62788-1-6 روی نمونه یکسان مقدار یکسانی برنمی‌گردانند. بازه را از آزمایش‌های لمینت خودتان تعیین کنید و آن را روی لمینت نهایی تأیید کنید، نه فقط روی رول‌های ورودی.

آیا فیلم فقط از طریق مقاومت ویژه بر PID اثر می‌گذارد؟

مقاومت ویژه اهرم اصلی مواد است، اما تنها مسیر نیست. لایه‌لایه‌شدگی و حفره‌ها مسیرهای موضعی رطوبت و یون ایجاد می‌کنند و تولید اسید شیمی سطح خط شبکه را تغییر می‌دهد. یک فیلم با مقاومت ویژه بالا در ماژولی که بد لمینت شده باشد همچنان می‌تواند شکست بخورد، به همین دلیل چسبندگی و میزان ژل باید در همان برنامه صلاحیت‌سنجی مقاومت ویژه قرار گیرند.

آیا EVA سفید می‌تواند در ماژول دوطرفه (bifacial) استفاده شود؟

خیر، نه روی سطح پشتی ماژول دوطرفه‌ای که قرار است نور را از پشت جمع کند. فیلم سفید نور را به سمت سلول‌ها بازمی‌تاباند، که در ماژول‌های تک‌رویه سود و در ماژول‌های دوطرفه زیان است. فیلم‌های پشتی دوطرفه شفاف هستند و به‌ازای بازده سمت پشتی، از سود بازتابی صرف‌نظر می‌کنند.

نتیجه‌گیری نهایی

لایه‌ی کپسول‌کننده ارزان‌ترین ماده در ماژول و تنها ماده‌ای است که قابل تعمیر نیست. همزمان پیوند می‌دهد، عبور می‌دهد، عایق می‌کند، مسدود می‌کند و ضربه‌گیر است، و هر پنج مورد با یک عدد اداره می‌شوند که به دو روش متفاوت اندازه‌گیری می‌شود. مشخصه، روش و پنجره لمینت را هم‌راستا کنید و فیلم دیگر بخش نامرئی پشته نخواهد بود — به بخشی تبدیل می‌شود که واقعاً می‌توانید با داده درباره‌اش بحث کنید.

برای خطوط تولیدی که عملکرد دی‌الکتریک را تأیید می‌کنند، OOITech تأمین می‌کند CHT9980A و CHT9981A تستر جامع ایمنی PV را برای اندازه‌گیری hipot، مقاومت عایقی، پیوستگی زمین و نشتی مرطوب روی لمینت‌های نهایی. پشته ماژول، نقشه‌های فریم یا نمونه‌های تست خود را برای ارزیابی برای ما ارسال کنید و تیم فنی ما الزامات تست عایقی شما را بررسی خواهد کرد.