مسئولیت تحریریه این مقاله بر عهده Wuhan Ooi Photoelectric Technology Co., Ltd. است. نوشته و بازبینیشده توسط تیم تحریریه Ooitech. برای اطلاع از نحوه نگارش ما، محل استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و چگونگی درخواست اصلاح، سیاست تحریریه ما را ببینید.
چرا اینقدر شرکتهای خورشیدی ورشکست میشوند؟
فهرست مطالب
شرکتهای خورشیدی به یک دلیل شکست نمیخورند، آنها به دلایلی شکست میخورند که کاملاً به این بستگی دارد که در کدام بخش صنعت قرار دارند — و یکی دانستن آنها دلیل آن است که نرخ شکست مرموز به نظر میرسد در حالی که مرموز نیست. یک نصبکننده، یک توزیعکننده و یک تولیدکننده سلول سه کسبوکار متفاوت با سه مکانیزم شکست متفاوت را اداره میکنند. تنها یکی از آنها به طور معناداری درباره تولید است. این مقاله آنها را از هم جدا میکند، توضیح میدهد که واقعاً چه چیزی هر نوع را از بین میبرد، و سپس الگو را برای هر کسی که در حال بررسی راهاندازی خط تولید است، استخراج میکند.
سه کسبوکار یک نام مشترک دارند
واژه “شرکت خورشیدی” کسبوکارهایی را پوشش میدهد که عملاً تقریباً هیچ وجه اشتراکی ندارند. در نظر گرفتن نرخ شکست آنها به عنوان یک آمار واحد، اولین اشتباه است.
| مدل کسبوکار | چه کاری انجام میدهد | مکانیزم شکست معمول | نشانه هشدار اولیه |
|---|---|---|---|
| نصبکننده یا EPC | سیستمها را میفروشد و نصب میکند | فشار سرمایه در گردش: مطالبات طولانی، حاشیه نازک، حقوق و خودروها در طول یک کسبوکار فصلی حفظ میشوند | رشد درآمد با کاهش نقدینگی؛ روزهای طولانیتر برای وصول |
| توزیعکننده | موجودی را نگه میدارد و جابهجا میکند | کاهش ارزش موجودی وقتی قیمتها سقوط میکنند، به علاوه ریسک اعتباری در برابر نصبکنندگانی که شکست میخورند | کند شدن گردش موجودی در حالی که قیمت هر واحد کاهش مییابد |
| تولیدکننده | سلول یا ماژول تولید میکند | ظرفیت ساختهشده جلوتر از تقاضا؛ کاهش قیمت پیشیگرفته از کاهش هزینه؛ بازدهی که هرگز افزایش نمییابد | کاهش بهرهبرداری در حالی که پرداخت بدهی ثابت است |
توجه کنید که تنها خط سوم یک مشکل تولیدی است. دو مورد اول مشکلات تأمین مالی و تقاضا هستند که لباس فنی پوشیدهاند. این تمایز ارزش نگه داشتن دارد، زیرا توصیهای که به یکی کمک میکند برای دیگری بیفایده است.
چرا نصبکنندگان و توزیعکنندگان شکست میخورند
کسبوکار نصب مسکونی و تجاری یک کسبوکار با حاشیه بالا نیست، و کسبوکاری با تقاضای قابل پیشبینی نیست. سه ضعف ساختاری دارد که یکدیگر را تشدید میکنند.
تقاضا با هزینه پول حرکت میکند. یک سیستم خورشیدی برای بیشتر مشتریان یک خرید با بازگشت سرمایه طولانی است، و محاسبات بازگشت سرمایه به نرخ بهره و قیمت برقی که جایگزین میشود حساس است. وقتی تأمین مالی گران میشود، خط لوله به سرعت نازک میشود، که دقیقاً زمانی است که شرکتی که حقوق و خودرو حمل میکند نیاز دارد اینگونه نباشد.
شرایط پرداخت در جهت اشتباه پیش میرود. نصبکننده قبل از اینکه مشتری به طور کامل پرداخت کند، و اغلب قبل از تکمیل اتصال شبکه برق، هزینه تجهیزات و نیروی کار را میپردازد. رشد به جای تولید نقدینگی، آن را مصرف میکند، به این معنی که یک نصبکننده در حال رشد اغلب به ورشکستگی نزدیکتر از یک نصبکننده ثابت است.
سیاست یک ورودی تقاضا است، نه یک شرط پسزمینه. تغییرات در اندازهگیری خالص، برنامههای تشویقی یا قوانین مجوز میتواند بازار قابل دسترس را در یک فصل جابهجا کند. شرکتهایی که برای قوانین قدیمی مقیاسپذیر شدهاند با همان سرعت کوچک نمیشوند.
توزیعکنندگان در پاییندست همه اینها قرار دارند و آن را به ارث میبرند. آنها موجودی را نگه میدارند که ارزشش در حین نگهداری کاهش مییابد — قیمت ماژول تقریباً به طور مداوم کاهش مییابد — و به نصبکنندگانی اعتبار میدهند که ممکن است زنده نمانند. وقتی یک نصبکننده بزرگ شکست میخورد، ضرر به توزیعکننده میرسد.
ریسکها زمانی تغییر میکنند که یک کسبوکار صاحب ماشینهایی مانند این شود، جایی که ظرفیت ثابت، افزایش بازدهی و بهرهبرداری تعیین میکند که آیا زنده میماند یا نه.

چرا تولیدکنندگان شکست میخورند — و این بخش متفاوت است
شکست تولید منطق خودش را دارد. این صنعت سرمایهبر، چرخهای، در معرض سیاست و مشخصه آن کاهش قیمتها است. هر یک از اینها به تنهایی قابل مدیریت است؛ با هم هر کسی را که زمانبندی را اشتباه کند مجازات میکنند.
- ظرفیت ساختهشده جلوتر از تقاضا. سفارش، ساخت، نصب و راهاندازی یک خط تولید زمان میبرد. اگر همه در یک لحظه تصمیم به گسترش بگیرند — که دقیقاً همان چیزی است که یک سال خوب تشویق میکند — ظرفیت با هم میرسد و قیمت قبل از پرداخت آن سقوط میکند.
- کاهش قیمت پیشیگرفته از کاهش هزینه. قیمت ماژول و سلول هر سال کاهش مییابد. تولیدکنندهای که نمیتواند هزینه را سریعتر از کاهش قیمت بازار کاهش دهد، روی تردمیلی میدود که در نهایت از او پیشی میگیرد. موقعیت هزینه، نه رهبری فناوری، چیزی است که بقا را تعیین میکند.
- بازدهی که هرگز افزایش نمییابد. یک خط جدید با بازدهی مشخصشدهاش شروع نمیشود. شکاف بین راهاندازی و بازدهی بالغ جایی است که سهم بزرگی از کل سرمایهگذاری واقعاً خرج میشود، و در پیشنهاد قیمت تجهیزات نامرئی است. این رایجترین دلیل شکست تجاری یک خط فنی موفق است.
- تمرکز مشتری. تولیدکنندهای با دو مشتری بزرگ یک کسبوکار با پایگاه مشتری نیست، یک کسبوکار با دو وابستگی است. وقتی یکی دوباره مذاکره میکند یا میرود، هزینه ثابت باقی میماند.
- گواهینامه و دسترسی به بازار. خطی که نمیتواند به بازار هدف ارسال کند، خطی بدون بازار است. مسئله گواهینامه و انطباق صادرات یک الزام تجاری است، نه کاغذبازی.
آیا صنعت واقعاً در رکود است؟
پاسخ صادقانه این است که صنعت همیشه جایی در رکود است، زیرا از نظر ساختاری چرخهای است. تقاضا در بلندمدت رشد میکند، اما ظرفیت در گامها رشد میکند، و عدم تطابق بین یک منحنی عرضه پلهای و یک منحنی تقاضای هموار، چرخه منظمی از فشردگی حاشیه سود و سپس تثبیت را تولید میکند.
آنچه در دوره فعلی واقعاً متفاوت است، سرعت گذار فناوری است. صنعت از مولتی به مونو، سپس به PERC، سپس به TOPCon حرکت کرده و اکنون به سمت مسیرهای back-contact در حرکت است. هر گذار به کسی که اول افزایش میدهد پاداش میدهد و هر کسی را که ظرفیت در فناوری در حال خروج نگه میدارد جریمه میکند. یادداشتهای ما درباره نقشه راه back-contact و درباره آنچه از نظر ساختاری بین TOPCon و BC تغییر میکند جنبه فنی آن تغییر را پوشش میدهد.
دوره گذار خطرناکترین زمان برای یک تولیدکننده و خطرناکترین زمان برای خریدار تجهیزات است، زیرا مشخصاتی که امروز درست است ممکن است سه سال دیگر منسوخ شده باشد. به همین دلیل، بهترین زمان برای ساخت یک خط نیز هست — اگر آن را برای فرمتی بسازید که در حال آمدن است نه فرمتی که در حال رفتن است.
چه چیزی یک کسبوکار تولیدی را قابل بقا میکند
نگاه به کسانی که بقا مییابند به جای کسانی که شکست میخورند، مجموعه قواعد واضحتری ارائه میدهد. بازماندگان معمولاً چهار ویژگی مشترک دارند.
- انضباط ظرفیت. آنها در برابر تقاضای متعهد گسترش مییابند نه در برابر پیشبینی، و میپذیرند که در رونق حجم را از دست بدهند تا آن را در رکود حمل نکنند.
- موقعیت هزینهای که بتوانند از آن دفاع کنند. معمولاً ترکیبی از مقیاس، بازده و موقعیت زنجیره تأمین نه یک مزیت واحد.
- تبدیل نقدی که کار میکند. آنها سریعتر وصول میکنند تا پرداخت، که برای یک تولیدکننده به معنای شرایط پیشپرداخت در سفارشها و اعتبار منظم به مشتریان است.
- انعطافپذیری تجهیزات. خطوطی که برای پردازش بیش از یک فرمت یا فناوری سلول مشخص شدهاند از یک گذار جان سالم به در میبرند؛ خطوطی که دقیقاً برای یک فرمت، با ارزانترین قیمت ممکن مشخص شدهاند، نه.
این نکته آخر همان چیزی است که ما مستقیماً میبینیم، زیرا در نقطه خرید تصمیمگیری میشود. خطی که برای ساخت دقیقاً محصول امروز با قیمت امروز خریداری میشود، شرطبندی بر این است که هیچ چیز تغییر نمیکند. راهنمای ما برای راهاندازی کسبوکار ماژول و تفکیک هزینه خطوط در ظرفیتهای مختلف هر دو به یک پرسش بازمیگردند: این پیکربندی به شما اجازه میدهد سه سال دیگر چه چیزی بسازید؟
این برای شما چه معنایی دارد اگر قصد دارید همین حالا بسازید
نرخ شکست بالا در صنعت دلیلی برای اجتناب از آن نیست، اما دلیلی است برای مشخص بودن درباره اینکه از چه چیزی محافظت میکنید. الگوی بالا به فهرست کوتاهی از مواردی ترجمه میشود که باید قبل از تعهد سرمایه حل شوند.
- قیمت را در پایان ساخت مدل کنید، نه امروز. اگر طرح کسبوکار شما فقط با قیمت ماژول رایج در زمان امضای قرارداد تجهیزات کار میکند، کار نمیکند، زیرا تا زمانی که خط تولید کند آن قیمت تغییر کرده است. طرح را بر اساس قیمت پایینتر و یک شیب واقعبینانه بسازید.
- پرسش فرمت را آگاهانه تصمیم بگیرید. خرید خطی که دقیقاً برای یک فرمت سلول مشخص شده امروز ارزانتر و بعداً شکنندهتر است. بپرسید همان ایستگاهها چه چیز دیگری میتوانند اجرا کنند و تغییر آن چقدر هزینه دارد.
- شیب را تأمین مالی کنید، نه فقط تجهیزات را. راهاندازی و بازده بالغ ماهها فاصله دارند و این شکاف با مواد و نیروی کار بدون خروجی پرداخت میشود. این یک خط واقعی در بودجه است، نه یک ذخیره احتیاطی.
- دسترسی به بازار را قبل از سفارش حل کنید. گواهینامه پیشنیاز ارسال است و زمان میبرد. الزامات انطباق صادراتی باید قبل از تثبیت مشخصات تجهیزات درک شود، نه بعد از آن.
- قبل از داشتن کارخانه، مشتری داشته باشید. تقاضای متعهد همان چیزی است که تولیدکنندهای که از چرخه نزولی جان سالم به در میبرد را از یکی که نمیبرد جدا میکند.
دلیل اهمیت این موضوع این است که مکانیزمهای شکست از قبل قابل دانستن هستند. تقریباً هیچکس در این صنعت به خاطر غافلگیریای که نمیتوانست پیشبینی کند شکست نمیخورد. آنها شکست میخورند چون ظرفیت در برابر قیمتی که دوام نیاورد تعهد شد، یا چون نقدینگی برای رسیدن به بازده بالغ وجود نداشت، یا چون خط فقط میتوانست محصولی را بسازد که سه سال قبل مد بود. هر سه تصمیم هستند و هر سه میتوانند متفاوت گرفته شوند.
مراجعه کنید.
چرا اینقدر شرکتهای خورشیدی ورشکست میشوند؟
برای نصبکنندگان و توزیعکنندگان علت معمولاً مالی است: حاشیه سود نازک، مطالبات طولانی، موجودیای که ارزشش کاهش مییابد و تقاضایی که با نرخ بهره و سیاست حرکت میکند. برای تولیدکنندگان معمولاً زمانبندی است: ظرفیتی که جلوتر از تقاضا ساخته شده، قیمتهایی که سریعتر از هزینهها سقوط میکنند و شیب بازدهی که سرمایه بیشتری از برنامهریزی مصرف کرده است. اینها مشکلات متفاوتی هستند که به عنوان یک آمار صنعتی گزارش میشوند.
آیا صنعت خورشیدی در حال حاضر در تنگناست؟
همیشه جایی در تنگناست، زیرا ظرفیت در گامهای بزرگ اضافه میشود در حالی که تقاضا هموارتر رشد میکند. این عدم تطابق چرخه منظمی از فشردگی حاشیه سود و ادغام تولید میکند. آنچه دوره فعلی را سختتر میکند سرعت گذار فناوری است که هر کسی را که ظرفیت در فناوری منسوخ نگه دارد جریمه میکند.
آیا تولید پنل خورشیدی سودآور است؟
میتواند باشد، اما حاشیه سود نازک است و به موقعیت هزینهای بستگی دارد نه به قیمت. سودآوری از خرید خوب سلول، کارکردن با بهرهبرداری بالا، حفظ بازده بالا و تبدیل سریع نقدینگی میآید. کارخانهای که به خوبی مجهز است اما با بهرهبرداری پایین یا بازده پایین کار میکند، صرفنظر از کیفیت ماشینها، کارخانه سودآوری نیست.
بزرگترین ریسک هنگام راهاندازی یک کارخانه ماژول چیست؟
بیشتر سازندگان بار اول، سرمایه در گردش را دستکم میگیرند، نه تجهیزات را. سلول، کپسولانت، شیشه و ریبون باید قبل از فروش اولین ماژول خریداری شوند و مشتریان با شرایط پرداخت میکنند. کارخانهای که کاملاً مجهز و بینقدینگی است، شکستی رایج و کاملاً قابل اجتناب است.
رسیدن به بازده کامل در یک خط جدید چقدر طول میکشد؟
بیشتر از آنچه راهاندازی طول میکشد، و این تنها خطی است که بیشتر از همه در طرح کسبوکار دستکم گرفته میشود. بازده بالا میرود همزمان که اپراتورها فرآیند را یاد میگیرند، امضاهای نقص قابل تشخیص میشوند و پروفایلهای لحیمکاری و لمینیشن با سلول و مواد واقعی مورد استفاده تنظیم میشوند. برای آن دوره به طور صریح بودجه اختصاص دهید.
آیا خرید تجهیزات ارزانتر ریسک را کاهش میدهد؟
سرمایه در معرض خطر را کاهش میدهد و اغلب ریسک عملیاتی را افزایش میدهد، زیرا تجهیزات ارزانتر معمولاً به معنای حاشیه فرآیند کمتر، تغییر کندتر بین فرمتها و وابستگی بیشتر به مهارت اپراتور است. پرسش مرتبط قیمت خرید نیست بلکه هزینه هر ماژول سالم در طول عمر خط است.
مطالعه بیشتر و دادههای زمینهای
منابع مرجع عمومی درباره این موضوع، منتشرشده توسط سازمانهایی که نقشه راه فناوری و دادههای بازار این صنعت را نگهداری میکنند: