مسئولیت تحریریه این مقاله بر عهده Wuhan Ooi Photoelectric Technology Co., Ltd. است. نوشته و بازبینیشده توسط تیم تحریریه Ooitech. برای اطلاع از نحوه نگارش ما، محل استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و چگونگی درخواست اصلاح، سیاست تحریریه ما را ببینید.
بازتاب نقطه داغ: سلول دوم، سایهای که گرم میشود
فهرست مطالب
پاسخ سریع: ماژولهای نیمهبرش میتوانند از یک سایه دو نقطه داغ ایجاد کنند. وقتی جریان رشته یک واحد بایپس را به هدایت وادار میکند، زیررشته تمیزی که هنوز در حال تولید است ضعیفترین سلول خود را به بایاس معکوس میراند و آن سلول توان را تلف میکند هرچند چیزی آن را سایه نکرده است. اتلاف از رابطه دلتا ضربدر Isc بهتوان دو ضربدر Rsh پیروی میکند، بنابراین یک عدمتطابق جریان ۰٫۰۵٪ همین حالا حدود ۶ وات میدهد و پس از حدود ۰٫۵٪ به نزدیکی ۸۰ وات اشباع میشود. عدمتطابق ۰٫۴٪ میتواند از خود سلول سایهدار فراتر رود، که نقطه تلاقی را درون رویه معمول بینینگ سلول قرار میدهد. اینکه اصلاً رخ دهد به نقطه کار بستگی دارد: یک ماژول تنها روی یک قله بالا قرار میگیرد و خنک میماند، دو ماژول سری اینگونه نیستند. مرتبسازی سلولها بر اساس جریان درون یک زیررشته ارزانترین دفاع است، افت ولتاژ رو به جلوی کمتر دیود هیچ کاری نمیکند، و امضای میدانی یک جفت نقطه داغ در موقعیتهای آینهای است که با تابش محو میشود.
سایهای از یک گوشه ماژول عبور میکند. دوربین مادون قرمز دو سلول روشن نشان میدهد: سلول سایهدار، و یک سلول تمیز در فاصلهای دورتر که نور کامل خورشید روی آن است.
چرا توپولوژیهای نیمهبرش قربانی دومی ایجاد میکنند
برش یک سلول از وسط جریان آن را نصف میکند و تلفات ریبون را به حدود یکچهارم کاهش میدهد. موازیکردن دو نیمه به این معناست که سایهای در امتداد لبه پایین تنها نیمی از ماژول را هزینه میکند. این سه مزیت از یک تغییر توپولوژیکی میآیند، و همان تغییر نقطه داغ دوم را ایجاد میکند.
یک زیررشته از بیست نیمهسلول سری را در نظر بگیرید. وقتی جریان عبوری از آن توسط بقیه رشته به زور بالا برده میشود، زیررشته نمیتواند تحویل دهد، بنابراین دیود بایپس آن روشن میشود و واحد را به یک ولتاژ منفی کوچک محدود میکند. درون آن واحد محدودشده نوزده سلول هنوز روشن هستند و هنوز تولید میکنند. ولتاژ ترکیبی آنها جریان را از سلول ضعیف عبور میدهد، که اکنون بایاس معکوس دارد و در حال تلفکردن است. اگر ضعیفترین سلول در زیررشته اتفاقاً یک سلول تمیز با جریان کمی پایین باشد، گرما جایی ظاهر میشود که هیچکس نگاه نمیکرد.
دیود در جعبه اتصال قرار دارد: یک جعبه مرکزی با سه دیود روی یک ماژول سلول کامل، اغلب سه جعبه تقسیمشده روی پشت شکاف بین دو نیمهناحیه روی یک ماژول نیمهبرش. مدار یکسان است. اگر یک دیود بهصورت باز خراب شود، واحد محدودکننده خود را از دست میدهد و سلول سایهدار با ولتاژ معکوس بالاتری روبرو میشود، که یک خرابی جداگانه با مقالهای جداگانه است.
حسابوکتاب پشت نقطه داغ دوم
هر نیمهسلول را بهعنوان یک دیود تک با یک مقاومت شنت مدل کنید. در بایاس مستقیم جریان بهسختی با ولتاژ تغییر میکند. در بایاس معکوس رفتار نزدیک به یک خط راست با شیب ۱/Rsh است، بنابراین ولتاژ معکوس سلول ضعیف توسط میزان عدمتطابق جریانی که حمل میکند و میزان نشتی آن تعیین میشود: Vw حدوداً منهای دلتا ضربدر Isc ضربدر Rsh است، و اتلاف دلتا ضربدر Isc بهتوان دو ضربدر Rsh است.
این حاصلضرب تمام ماجراست. دو عدد در هم ضرب میشوند، بنابراین سلولی با دو برابر مقاومت شنت و نصف عدمتطابق یکسان رفتار میکند، و خطوط تراز توان برابر روی یک نمودار لگاریتمی-لگاریتمی خطوط راست هستند.
| عدمتطابق جریان | Rsh 100 ohm | Rsh 300 ohm | Rsh 1000 ohm |
|---|---|---|---|
| 0.02% | 0.9 W | 2.7 W | 9.0 W |
| 0.05% | 2.1 W | 6.4 W | 21.3 W |
| 0.10% | 4.3 W | 12.6 W | 41.6 W |
| 0.20% | 8.6 W | 25.0 W | 72 W, capped |
| 0.50% | 21 W | 61.6 W | capped |
قطر را بخوانید. عدمتطابق ۰٫۱٪ روی یک سلول ۱۰۰۰ اهمی حدود ده برابر آنچه همان عدمتطابق روی یک سلول ۱۰۰ اهمی تلف میکند تلف میکند، و تقریباً همان مقداری که عدمتطابق ۰٫۵٪ روی یک سلول ۳۰۰ اهمی تلف میکند.
اشباع، و عدمتطابقی که رتبهبندی را برمیگرداند
ولتاژ معکوس نمیتواند بدون محدودیت رشد کند. سقف آن مجموع ولتاژهای کاری نوزده سلول دیگر است، بنابراین سقف اتلاف حدود نوزده برابر ولتاژ کاری ضربدر Isc است، نزدیک ۸۰ وات در این مدل. عدمتطابقی که در آن برآورد خطی به این سقف میرسد حدود نوزده برابر Vop تقسیم بر Isc ضربدر Rsh است، تقریباً ۰٫۵۸٪ در ۳۰۰ اهم.
پس از اشباع منحنی صاف میشود، به همین دلیل رابطه یک S است نه یک شیب: خطی در عدمتطابق کوچک، سپس یک فلات. خوانش ناخوشایند است. وقتی یک زیررشته اشباع میشود، بدترکردن عدمتطابق دیگر نقطه داغ دوم را خیلی داغتر نمیکند، اما از یک نقص حاشیهای به یک منبع گرمای دائمی تحت هر رویداد سایهاندازی تبدیل میشود.
حالا مقایسهای که نحوه مشخصکردن یک ماژول را تغییر میدهد. یک سلول تحت ۵۰٪ سایهاندازی حدود ۴۷ وات تلف میکند. در ۳۰۰ اهم یک سلول تمیز تنها به حدود ۰٫۴٪ عدمتطابق جریان نیاز دارد تا به ۵۰ وات برسد و از آن پیشی بگیرد. بینهای جریان سلول در تولید معمولاً چند دهم درصد عرض دارند، بنابراین نقطه تلاقی درون رویه معمول بینینگ قرار میگیرد. نقطه داغ دوم یک کنجکاوی همراه با اولی نیست. میتواند داغتر از آن باشد.
اینکه ماژول کجا کار میکند تعیین میکند که آیا رخ میدهد
آستانه ۱۴٪ است، نه ۱۰۰٪
هدایت بایپس یک شرط سیستمی است، نه یک شرط سلولی. با کسر سایه s روی یک واحد، دیود زمانی هدایت میکند که s از ۲ منهای نسبت جریان رشته به Isc سلول فراتر رود. جریان رشته حدود ۰٫۹۳ Isc کار میکند، که آستانه را برای ماژول در این مثال نزدیک ۱۴٪ قرار میدهد: یک سلول از هفت سایهدار، در نور کامل خورشید.
دو قله، و ردیاب آن را انتخاب میکند که مشغول میماند
نقطه کار بهاندازه سایه اهمیت دارد. یک ماژول بدون سایه از این نوع نزدیک ۴۸۱ وات قله میزند. با بایپسشدن واحد سایهدار دو قله وجود دارد: ۳۸۸ وات با بایپس خاموش، و ۳۱۴ وات با محدودشدن یکی از سه واحد. یک ماژول تنها روی ردیاب خودش روی قله بالاتر قرار میگیرد و هیچچیز داغ نمیشود. دو ماژول را سری کنید و ردیاب باید به قله پایینتر حرکت کند تا جلوی کشیدن ماژول تمیز به پایین توسط ماژول سایهدار را بگیرد. نقطه داغ دوم وجود دارد چون یک رشته ۳۱۴ وات را به ۳۸۸ وات ترجیح داد. بیستوهشت ماژول سری همینگونه رفتار میکنند، و زمان مواجهه با طول رشته رشد میکند.
نقطه داغ دوم روی تصویر حرارتی چگونه به نظر میرسد

شما، بدون مقیاس. چپ: یک سایه، یک واحد بایپس در حال هدایت، و یک سلول تمیز در زیررشته آینهای راندهشده به بایاس معکوس. راست: اتلاف آن سلول در برابر عدمتطابق جریان، با سقف اشباع.
یک مطالعه میدانی روی ۱۲۰ ماژول نیمسلول هتروجانکشن، نشانه را بهوضوح یافت: در نقطه کار پایین ۲۲.۷ ولت، سلول تمیز با بایاس معکوس به ۴۴.۴ درجه سانتیگراد رسید، حدود ۱۵.۲ کلوین بالاتر از همسایههایش، در حالی که در ۳۶.۵ ولت چنین قرائتی وجود نداشت. کار ترموگرافی جداگانه نشان داد که عدم تطابق در سطح رشته، نوار پهنی از گرما در جایی که دیود بایپس عمل میکند برجای میگذارد، در حالی که یک سلول معیوب منفرد یک لکه فشرده برجای میگذارد، با اختلاف دما از حدود ۶ کلوین در عدم تطابق خفیف تا بیش از ۲۸ کلوین تحت سایهاندازی شدید، که بهصورت غیرخطی افزایش مییابد.
این یک آزمون میدانی سهبخشی به دست میدهد. لکهها بهصورت جفتی در موقعیتهای آینهای در همان ستون ظاهر میشوند. هر دو با کاهش تابش محو میشوند، زیرا اتلاف با مربع Isc مقیاس میگیرد. هر دو با حذف سایه یا کاهش کافی جریان رشته برای آزادسازی دیود ناپدید میشوند. هر سه با هم به آینهای بودن اشاره دارند. اگر یکی را از دست بدهید، به شکار عیب با الکترولومینسانس و یک جاروب I-V بازمیگردید.
قرائت یک ساعت روی خود دارد
زمانبندی قرائت را تحریف میکند. در صبح و عصر، اتلاف با تابش کاهش مییابد و مرزهای سایه ردیفبهردیف با زاویه خورشید جابهجا میشوند، بنابراین یک جفت نقطه داغ میتواند در طول روز ظاهر و ناپدید شود. یک پاس واحد پهپاد، عکسی لحظهای از یک شرایط متحرک است.
نصب عمودی مورد در معرض است
چیدمان تعیین میکند که دو نیمه چند وقت یکبار با هم درگیر شوند. یک آرایه رایج شش ستون در بیست ردیف از ماژولهای نیمبرش را در نظر بگیرید. در نصب عمودی، سایه ردیفبهردیف در امتداد لبه پایینی داخل نیممساحت پایینی میافتد، بنابراین نیمه پایینی تاریک میشود در حالی که نیمه بالایی در آفتاب میماند و به رشته آینهای تبدیل میشود. این همان هندسهای است که مکانیزم نیاز دارد، و همچنین رایجترین چیدمان نصب زمینی است.
در نصب افقی، همان سایه بهطور مساوی روی هر دو نیممساحت میافتد. هر واحد هر دو زیررشته خود را با هم از دست میدهد، بنابراین هیچ زیررشته تمیزی باقی نمیماند که چیزی را به بایاس معکوس براند و عدم تقارن ناپدید میشود. بهای آن این است که هر سه واحد بایپس همزمان عمل میکنند، بنابراین یک رویداد سایهاندازی معین انرژی بیشتری هزینه میکند. انتخاب بین این دو به عرض جغرافیایی، فاصله ردیفها و ارتفاع هر چیزی که سایه میاندازد بستگی دارد، و محاسبه آن پیش از کوبیدن شمع ارزانتر از کشف بعد از آن است.
گرما در طول سالها چه میکند
یک ماژول در عملیات عادی بین ۴۵ تا ۷۰ درجه سانتیگراد کار میکند. ناحیه نقطه داغ از ۱۰۰ درجه سانتیگراد عبور میکند. نقطه داغ دوم برای اهمیت داشتن نیازی به رسیدن به آن ندارد، زیرا هر بار که همان مانع در همان ساعت همان سایه را میاندازد بازمیگردد، و سلولی که آن را حمل میکند نه عیبی دارد که سرزنش شود و نه دلیلی برای تعویض.
آسیب جایی انباشته میشود که گرما همیشه ساختاری مییابد: زرد شدن و حبابکردن لایه کپسولهکننده نزدیک ریبون، خستگی اتصال لحیم در لبه سلول، و در موارد شدید تاول یا سوختگی کامل پشتورق. از نظر الکتریکی سلول تمیز میماند، به همین دلیل تصویر الکترولومینسانس یک نقطه داغ آینهای میتواند تقریباً عادی به نظر برسد در حالی که لمینت بالای آن پیشتر تغییر رنگ داده است. همین ترکیب، EL عادی و گرمای غیرعادی، چیزی است که بهاشتباه بهعنوان آرتیفکت دوربین تشخیص داده میشود.
هر راهحل کاهشی واقعاً چه چیزی میخرد
چهار اهرم قابل مقایسه نیستند، و مدل روی شکاف عدد میگذارد.
| اهرم | اثر بر نقطه داغ دوم | نقطه ذوب |
|---|---|---|
| دستهبندی جریان دقیقتر در یک زیررشته | ۳۷.۴ وات به ۶.۴ وات، حدود ۸۳٪ کمتر | بازده مرتبسازی |
| افت دیود کمتر، ۰.۵۵ به ۰.۳۵ ولت | ۳۷.۴ وات به ۳۷.۳۵ وات، بدون تغییر | دیود بهتر بهرایگان |
| الکترونیک قدرت در سطح ماژول | حدود ۰.۱۸ وات، بایپس دیگر اجباری نیست | سختافزار بهازای هر ماژول |
| نصب افقی بهجای عمودی | عدم تقارن را حذف میکند، هر سه واحد عمل میکنند | افت خروجی بیشتر بهازای هر رویداد |
چرا مرتبسازی در اینجا از سختافزار بهتر است
ردیف دیود ردیف مفید است. افت رو به جلو کم به بهای تلفات هدایتی خریداری میشود و برای نقطه داغ دوم کاری نمیکند، زیرا ولتاژ کلمپ در برابر نوزده ولتاژ سلول کوچک است. هر کسی که فرض کند دیود بهتر از ماژول محافظت میکند، قطعه اشتباه را میخرد. دستهبندی سلول اهرمی است که روی خود مکانیزم اثر میگذارد، و جهت نصب اهرمی است که انرژی هزینه میکند نه پول.
آنچه در مشخصات خرید مینویسیم
کلاسهای وات ماژول هیچ چیزی درباره این خرابی نمیگویند. الزام مهم، پراکندگی جریان داخل یک زیررشته است، که در طرح دستهبندی سلول ذکر میشود نه در برگه داده ماژول، و بیشینه زیررشته عددی است که باید کنترل شود. حدی نزدیک ۰.۰۵٪ سلول تمیز را زیر اتلاف یک سلول سایهدار در سایه ۵۰٪ نگه میدارد، که یک انتخاب طراحی است نه یک استاندارد.
در خطوط مرتبسازی سلول ما، حد پراکندگی جریان زیررشته نزدیک ۰.۰۵٪ را در بیست نیمسلول اعمال میکنیم تا اطمینان یابیم جفتهای نامتطابق هرگز در رویدادهای سایهاندازی جزئی به آستانه اتلاف ۴۷ وات نمیرسند.
بازرسی ورودی میتواند آن را بدون اتاق حرارتی بررسی کند: رشتههای نمونه را بگیرید، یک جاروب I-V برای شکل منحنی اجرا کنید، و از الکترولومینسانس برای تأیید اینکه کدام سلولها در کدام زیررشته قرار دارند استفاده کنید. سپس خط پایه سایت را بسازید، زیرا آزمون میدانی بالا تنها در صورتی کار میکند که بدانید عادی روی آن آرایه چه شکلی است. کار بنچ خود ما همان دو ابزار را به همان ترتیب اجرا میکند: یک جاروب I-V برای شکل و الکترولومینسانس برای نقشه سلول.
در حین بازرسی ورودی ۱۲۰ ماژول نیمسلول، ما یک جاروب I-V همراه با تصویربرداری الکترولومینسانس روی هر رشته نمونه اجرا میکنیم تا قرارگیری سلول را تأیید کنیم و یک خط پایه پیش از ورود ماژولها به عملیات میدانی ایجاد کنیم.
سمت صلاحیتسنجی مستقیماً آینهای بودن را پوشش نمیدهد: فهرست آزمونهای قابلیت اطمینان نشان میدهد هر اتاق چه چیزی را اثبات میکند و شکافها کجاست. برای مبانی تکسلولی، توضیح بایاس معکوس پوشش میدهد که چرا یک سلول سایهدار اصلاً منفی میشود، و مقایسه پشتتماس پوشش میدهد که چرا معماری سلول دما را جابهجا میکند، که متغیری متفاوت از توپولوژی است.
این اعداد از کجا میآیند
هر عدد در جدولها از یک مدل منتشرشده در سطح سلول برای یک ماژول ۱۲۰ نیمسلول میآید: سلولهای تکدیودی در ۲۵ درجه سانتیگراد و ۱۰۰۰ وات بر متر مربع، Isc ۶.۶ آمپر، مقاومت سری ۴ میلیاهم، مقاومت شنت جاروبشده از ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ اهم، بیست سلول در هر زیررشته. اینها مقادیر معمول هستند نه یک محصول خاص، بنابراین جدولها روشی برای تخمین ماژول خودتان هستند، نه یک برگه داده.
مدل فرض میکند سلولها بهجز جریان نوری یکسان هستند، دما را ثابت نگه میدارد و شکست معکوس را نادیده میگیرد. فرض اول نتیجه را خوشبینانه نشان میدهد؛ دو فرض دیگر اتلاف را در یک ماژول واقعی بالاتر از واقعیت میبرند. مقادیر اندازهگیریشده 44.4 C و 15.2 K از یک مطالعه در فضای باز روی ماژول و آرایش سایهاندازی مشخص به دست آمدهاند، بنابراین بزرگی را تأیید میکنند، نه سازوکار را. ما خودمان این آزمایش را انجام ندادهایم.
سوالات متداول
پ: آیا نقطه داغ دوم یک نقص ساخت است؟
خیر. اصلاً نیازی به هیچ نقصی نیست، فقط چند هزارم ناهمخوانی جریان بین سلولهای یک زیررشته و جریان رشتهای که واحد بایپس را روشن میکند کافی است. تلورانسهای عادی دستهبندی کافی هستند.
پ: چرا در برخی روزها ناپدید میشود و در برخی دیگر ظاهر میشود؟
دو شرط مستقل باید همزمان برقرار شوند. واحد بایپس باید هدایت کند، که به نسبت سایه و جریان رشته بستگی دارد. سلول ضعیف باید پایینترین سلول در آن زیررشته باشد، که به توزیع تصادفی جریان سلولها بستگی دارد. هر شرط بهتنهایی هیچ چیزی تولید نمیکند.
پ: آیا یک دیود بایپس بهتر کمک میکند؟
برای این خرابی نه. کاهش ولتاژ مستقیم از 0.55 V به 0.35 V اتلاف را در مدل از 37.4 W به 37.35 W رساند، زیرا ولتاژ کلمپ در مقایسه با نوزده سلول سری با آن ناچیز است. این به اتلاف هدایت کمک میکند.
پ: چرا افزودن ماژول به یک رشته آن را بدتر میکند؟
زیرا ردیاب باید بین دو قله یکی را انتخاب کند. بهتنهایی، یک ماژول سایهدار میتواند روی قله بالای خودش با بایپس خاموش قرار بگیرد. در سری، ردیاب کل رشته را به قله پایینتر میبرد تا ماژولهای تمیز را پایین نکشد، و واحد بایپس تا زمانی که سایه وجود دارد هدایتکننده میماند.
پ: آیا نصب افقی آن را حل میکند؟
عدمتقارن را برمیدارد، زیرا سایه یک ردیف آنگاه هر دو نیممساحت را بهطور مساوی میپوشاند بهجای اینکه یکی را در برابر دیگری بار کند. هزینهاش این است که هر سه واحد بایپس با هم عمل میکنند، بنابراین اتلاف خروجی بهازای هر رویداد سایهاندازی بیشتر است.
پ: آیا میتوانم آن را از روی زمین تشخیص دهم؟
یک دوربین دستی میتواند یک جفت را بگیرد اگر بدانید کجا را نگاه کنید و نزدیک ظهر عکس بگیرید. خواندن آن نیازمند یادداشت زمانبندی و آزمون سهبخشی بالا است، زیرا یک سلول روشن تنها بدون همتا یک خرابی متفاوت با درمان متفاوت است.
پ: یک مشخصات باید چه گستره جریانی را مجاز بداند؟
از اتلافی که حاضرید بپذیرید شروع کنید. در 300 ohm، 0.05% حدود 6 W و 0.1% حدود 12.6 W میدهد، بنابراین حد یک زیررشته نزدیک 0.05% سلول تمیز را در سایه 50% زیر سلول سایهدار نگه میدارد. این یک انتخاب طراحی است، نه یک استاندارد.
پ: آیا این ویژه سلولهای هتروجانکشن است؟
سازوکار به توپولوژی و ناهمخوانی جریان بستگی دارد، نه به فناوری سلول. مقاومت شنت و توزیع ناهمخوانی بزرگی را تغییر میدهند، بنابراین شکل منحنی به هر ماژول نیمبرش با همان توپولوژی موازی منتقل میشود، و اعداد باید برای هر نوع سلول دوباره محاسبه شوند.
نتیجهگیری نهایی
نیمبرش بهعنوان کاهش اتلاف فروخته شد، و هست. هزینهاش این است که یک سایه واحد اکنون دو جا برای ظاهر شدن دارد، و دومی استدلالی را که بیشتر اپراتورها به کار میبرند باطل میکند: سایه را پیدا کن، سلول داغ را پیدا کن. مشخصاتی که آن را کنترل میکند نه یک کلاس وات است و نه یک رتبه دیود. بلکه گستره جریان درون یک زیررشته است، که پیش از دستهبندی سلولها توافق میشود و با یک جاروب I-V و یک نقشه سلول تأیید میشود، نه فرض.
ما ماشینهای لمیناتور پنل خورشیدی تک و دو محفظه solar panel laminator machines با پلاتنهای روغنگرم و برقی برای کپسولهسازی ماژول. کنترل حرارتی یکنواخت از حبابزدن مواد کپسوله و خستگی ریبون تحت تنش عملیاتی طولانیمدت جلوگیری میکند. نقشههای چیدمان ماژول، مشخصات سلول یا نمونههای لمینت خود را برای ارزیابی فرآیند و آزمون چرخه حرارتی به تیم مهندسی ما بفرستید.